چقدر خلأ نبود سروش در جامعۀ امروز ما محسوسه؛ بخصوص وقتی كه اقای ازغدی شروع به صحبت میكنند.
البته این احساس شخصی منه. نمیدونم چرا از دیدن اون جوونایی كه توی سالن پای صحبتهای ایشون میشینن تعجب میكنم.
امشب تلویزیون یه برنامه از ایشون نشون میداد. وقتی كه من تلویزيون رو روشن كردم وسط صحبتهاشون بود. دانشجویان رشته زبان فارسی در يكی از كشورهای اروپایی از ایشون در مورد اسلام سووال میكردند.
من نمیدونم چرا در جواب سووال اون دانشجوی مسیحی كه برخی از احكام اسلامی رو خشن میدونه به جای پاسخ صریح و توضیح در مورد حكمت هر حكم، شرایط و دلایل اجرای ان احكام؛ صحبت از جنایات امریكا در دنیا و خشونت در زندانهای ابوقریب و... میشه!!!
كاش سروش پشت اون ميز نشسته بود و جواب این سووالی رو كه حتی برای خیلي از مردم مسلمان خودمون بی جواب مونده رو میداد.
كاش سروش پشت اون میز نشسته بود و همه رو مجذوب زیبایی اسلام میكرد.
چقدر خلأ نبود سروش در جامعۀ امروز ما محسوسه.
+ نوشته شده توسط در شنبه ششم خرداد 1385 و ساعت
0:53 |